Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εγχειρίδιο ποδοσφαίρου. Σύντομα και στο βιβλιοπωλείο της γειτονιάς σας!

Έβλεπα τον αγώνα Ελλάδα-Ισραήλ στα προκριματικά του Euro 2012. Και όπως χάζευα τον Σηφάκη (αχχχ....) -δυστυχώς ο Νίνης δεν έμεινε στον αγώνα σχεδόν καθόλου (ααααααχχχχχ...)- άρχισα να χαζεύω και να σκέφτομαι. Κλασσικά. Και θυμήθηκα πως μου φαινόταν το ποδόσφαιρο παλιότερα που δεν είχα ιδέα τι ήταν η σέντρα. Οπότε σκέφτηκα να γράψω ποστ γι' αυτό! Έστειλα στο καπάκι μήνυμα στη Βιβή και της είπα να το γράψουμε μαζί. Και είπε ναι. Και μετά έπρηξα και τον Αργύρη. Πάμε λοιπόν!

Γήπεδο: Μεγάλη έκταση καλυμμένη με γρασίδι, χλοοτάπητα, πίσσα, κοτρόνες - αναλόγως το budget.

Σέντρα: Εκείνος ο μεγάλος κύκλος στο κέντρο του γηπέδου. Στην αρχή κάθε παιχνιδιού οι αρχηγοί παίζουν κορώνα-γράμματα για το ποιος θα κλωτσήσει πρώτος τη μπάλα. Αν βάλεις γκολ από τη σέντρα, θεωρείσαι μεγάλος παιχταράς.

Τέρμα: Ορθογώνιο με δίχτυ. Υπάρχουν δύο σε κάθε γήπεδο. Ο στόχος της κάθε ομάδας είναι να βάλει τη μπάλα μέσα στο δίχτυ της αντίπαλης όσες πιο πολλές φορές μπορεί. Το τέρμα προστατεύεται από τον τερματοφύλακα. Σημείωση για τις γυναίκες αναγνώστριες. Ο Τζόρβας -που λυσσάξατε μετά το μουντιάλ- είναι τερματοφύλακας.

Γκολ: Η πράξη της εισαγωγής της μπάλας μέσα στα δίχτυα.

Οφσάιντ: Λοιπόν. Δεν θα χρησιμοποιήσω το κλασσικό παράδειγμα με τον καφέ, το κινητό και τα τσιγάρα. Στην ουσία αυτό που συμβαίνει είναι ότι ο τερματοφύλακας βρίσκεται μόνος του στο τέρμα του, και έχει ξεμείνει εκεί κοντά ένας επιθετικός της αντίπαλης ομάδας μόνος του κι αυτός, ενώ κανονικά, ο κάθε επιθετικός πρέπει να έχει ζευγάρι έναν αμυντικό από την άλλη ομάδα. Τότε του κάνουν πάσα για να προσπαθήσει να βάλει γκολ. Αυτό το γκολ δεν θα είναι δίκαιο, επειδή δεν ήταν μαζί με το ζευγάρι του ο επιθετικός, οπότε το ονομάζουμε 'οφσάιντ'.

Μεγάλη περιοχή: Το μεγάλο ορθογώνιο στο τέρμα, που έχει και ένα ημικύκλιο κολλημένο πάνω του. Μέσα έχει μία βούλα, πάνω στην οποία ακουμπάμε την μπάλα στην εκτέλεση των πέναλτι.

Πέναλτι: Ας θεωρήσουμε ότι είμαστε όλοι μαζί σε μια ομάδα Α, και παίζουμε με μία ομάδα Β. Αν η Β προσπαθεί να μας βάλει γκολ, και ένας απ' την Α κάνει φάουλ μέσα στη μεγάλη περιοχή, ακουμπήσει την μπάλα με τα χέρια κ.τ.λ., τότε -για να μας τιμωρήσουν- βάζουν έναν παίκτη της Β να προσπαθήσει να μας βάλει γκολ. Είναι εκείνες οι φάσεις που όλοι φεύγουν απ' την μεγάλη περιοχή και μένει μόνο ο τερματοφύλακας.

Άουτ: Αν η μπάλα φύγει πάνω ή ακριβώς δίπλα από τα δοκάρια του τέρματος. Απ' την μικρή περιοχή, δηλαδή. Η μικρή περιοχή είναι το ορθογωνιάκι μέσα στην μεγάλη περιοχή, στο τέρμα.

Πλάγιο άουτ: Ας φανταστούμε το γήπεδο σαν ένα ορθογώνιο. Αν η μπάλα φύγει έξω απ' τα όρια του γηπέδου, από τις πλευρές που είναι το μήκος του ορθογωνίου, τότε το άουτ λέγεται πλάγιο.

Κόρνερ: Όταν η μπάλα τοποθετείται δίπλα σ' ένα απ' τα σημαιάκια στις γωνίες του γηπέδου και την κλωτσάει ο ποδοσφαιριστής.

Τάκλινγκ: Μοιάζει με φάουλ. Δεν είναι. Το κάνουμε όταν θέλουμε να πάρουμε την μπάλα απ' τον αντίπαλο.

Φάουλ και εκτέλεση φάουλ: Το φάουλ είναι η παραβίαση κάποιου κανονισμού. Η εκτέλεση του είναι ο τρόπος της αντίπαλης ομάδας να σου πει "Φα 'την τώρα που 'θελες να κάνεις μαγκιές!". Η εκτέλεση του φάουλ μοιάζει με το πέναλτι, αλλά η απόσταση είναι μεγαλύτερη, και οι αμυντικοί στήνουν έναν "τοίχο" ανάμεσα στον επιθετικό και το τέρμα.

Φάλτσο: Υπάρχει ένας τρόπος να κλωτσήσεις την μπάλα και να την κάνεις να πάει γύρω από κάτι αντί για ευθεία. Σαν τις σφαίρες στο Wanted, ένα πράγμα.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γιατί είμαι ΜΠΛΟΓΚΕΡ, ρε γαμώτο!

Όταν ξεκίνησα το blog, ήθελα να διαβάσει ο κόσμος διάφορες παραξενιές μου και να διασκεδάσει. Συνήθιζα να αφηγούμαι τέτοιες ιστορίες σε παρέες, οπότε ήλπιζα ότι κατά ένα μέρος τουλάχιστον θα' χε επιτυχία ο στόχος μου. Οφείλω να ομολογήσω ότι -για τα δικά μου δεδομένα- το blog είναι πολύ επιτυχημένο. Κάθε φορά που με πλησιάζει και από ένας φίλος μου λέγοντας μου να συνεχίσω να γράφω, νοιώθω απίστευτη χαρά. Μαζί με τη χαρά μου όμως, ώρες ώρες με πιάνει και μια φοβία. Αφορμή για να επανέλθει στο προσκήνιο αυτή η φοβία κατά καιρούς, είναι όταν περνάει πάνω από μία βδομάδα χωρίς ν' ανεβάσω έστω κι ένα ποστ. Αν ανοίξει το λογαριασμό μου κανείς εκείνη την περίοδο, θα δει ένα σωρό πρόχειρα αποθηκευμένα, αλλά καμία ιδέα που ν' αξίζει να δημοσιευτεί. Όλα αυτά είναι απλώς ένας σωρός από λέξεις χωρίς νόημα κι ενδιαφέρον. Έχει τύχει στο παρελθόν να δημοσιεύσω  τέτοιου είδους δημιουργήματα και -φυσικά- έχει αποδειχτεί λάθος. Γιατί υπάρχουν όλα αυτά τα πρόχειρα όμως; Υπάρχουν ...

Το μεγά(αααααααα)λο τέλμα.

Δεν μπορώ να αναλύσω το ίδιο θέμα σε πάνω από μία παράγραφο. Αυτό σημαίνει είτε ότι δεν κάνω τίποτα σημαντικό στη ζωή μου, είτε ότι κάνω τόσα πολλά που ο μικρός και αργός εγκέφαλος μου δεν προλαβαίνει να τα αναλύσει όλα μαζί. Θυμήθηκα ότι το 'χα ξαναπάθει αυτό, και μόλις σχολίασα το πόσο έχω κολλήσει, ξεκόλλησα αυτόματα. Εδώ και κάνα μήνα κοιμάμαι με αρκουδάκι. Σοβαρά τώρα. Δεν κοιμόμουν σε κανένα στάδιο της ζωής μου με αρκουδάκι και το 'παθα τώρα. Μάλιστα άρχισα να φοβάμαι το σκοτάδι όπως όταν πήγαινα δημοτικό. Και τι κάνω για να το καταπολεμήσω; Συνδέω το ποντίκι του λάπτοπ που αλλάζει χρώματα για να φωτίζει το δωμάτιο. Ουδέν σχόλιο. Σήμερα μαζευτήκαμε η παρέα του σχολείου και (ξανα)θυμηθήκαμε τα παλιά. Λόγω της μνήμης χρυσόψαρου που διαθέτω σε κάποια φάση ένοιωσα λες και πήγα σε διαφορετικό λύκειο απ' την παρέα μου. Μα πότε προλάβαμε και κάναμε όλα αυτά που εξιστορήθηκαν απόψε; Και που ήμουν εγώ τότε; Πάει έχω χαζέψει. Και ναι! Μόλις ολοκλήρωσα (!) ένα ποστ!!! :D ...

Το καλοκαιράκι...

Μπήκε λοιπόν και επίσημα το καλοκαίρι.. Με το επίσημα εννοώ -βεβαίως, βεβαίως- ότι τελείωσε η εξεταστική και δεν καθόμαστε εμείς οι άμοιροι επιμελείς φοιτητές μέσα να σκάμε σαν τα ποντίκια. Εγώ γενικά είμαι παιδί του χειμώνα, οπότε σε γενικές γραμμές δεν ενθουσιάζομαι ιδιαίτερα στη θέα της θάλασσας, αλλά φέτος κάτι μ' έχει πιάσει ρε παιδί μου. Αυτό το κάτι που μ' έπιανε μικρή και πασαλειβόμουν με άμμο σαν γυφτάκι. Οπότε το σπίτι μ' έχει χάσει από πελάτισσα. Κλασσικά βέβαια όπως κάθε χρόνο θα πάθω ωτίτιδα απ' τις πολλές βουτιές. Τι κι αν κλείνω τ' αυτιά μου και τη μύτη μου σαν καμιά γιαγιά; Το νερό βρίσκει και τρυπώνει! Μ' έχουν πιάσει εμένα κάτι πονάκια και την έχω μυριστεί τη δουλειά. Τώρα που είπα για βουτιές, θυμήθηκα μια φάση όταν ήμουν τεσσάρων χρονών. Μ' έπιασε ένας θείος μου και με πέταξε με φόρα στη θάλασσα για να με «βουτήξει». Ναι. Και το νερό έφτανε μέχρι το γόνατο. Οπότε έπεσα με την πλάτη και μ' ανοιχτά τα μάτια, χτύπησα, και είδα κα...