Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σοβαρά τώρα. Μην το διαβάσετε.

Το τέταρτο ποστ του μήνα.

Α, και δεν έχω τι να γράψω. Τέλεια.

Δυστυχώς για μένα δεν είμαι αρκετά σπουδαία ώστε να μπορώ να γράψω 2 βλακείες και να είναι το ίδιο καλές με ένα νορμάλ ποστ. Οπότε θα σας στείλω ένα διάγραμμα από την εργασία στο ΛΠΣ που κάνω για να μου πείτε μπράβο.




Βρήκα τη σελίδα ενός πλαστικού χειρούργου που τον λένε Tom Pousti. Σοβαρά τώρα.

Καληνύχτα! Ή μάλλον καλημέρα!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Να μάθεις

να απομακρύνεσαι. Να μην στριμώχνεσαι ώστε να χωρέσεις με το ζόρι. Το ζόρι είναι ασφυκτικό. Είναι κουραστικό και δεν θα σου προσφέρει τίποτα στο τέλος. Πάρτο απόφαση ότι δεν είναι για σένα αυτό το μέρος και προχώρα παρακάτω. Να αποζητάς το φως. Τη γαλήνη. Τη νηνεμία. Δεν χρειάζεται να πασχίζεις για όλα τα αποκτήματα της ζωής σου. Δεν υπάρχει κάποια ανταμοιβή στο τέλος της διαδρομής έτσι κι αλλιώς, μόνο η ανάμνηση του πόνου θα σου μείνει. Και δεν χρειάζεται καν να πληρώσεις κάποιο τίμημα ώστε να έρθει μετά η ευτυχία σου, εσύ επιβάλεις τον δύσκολο τρόπο στον ίδιο σου τον εαυτό. Δεν θα σου χτυπήσει κάποιος φιλικά την πλάτη για να σε συγχαρεί για το ρόλο του οσιομάρτυρα που παίζεις με τόση επιτυχία. Απόκτησε λίγο εγωισμό. Δεν χρωστάς τίποτα σε κανέναν. Είσαι ένα λευκό, εκτυφλωτικό φως, και αν κάποιος δεν το αντέχει ας κοιτάξει αλλού. Είσαι μία δύναμη χωρίς όρια. Πάρε μια βαθιά ανάσα και νιώσε επιτέλους ότι το μόνο εμπόδιο στη ζωή σου είσαι εσύ, γιατί μόνο εσύ έχεις τη δύναμη να σε φρενάρει...