Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Που πάω, που βρίσκομαι και τι στον άνεμο θα κάνω.

Μπήκα στον blogger μόλις τώρα μετά από σχεδόν ένα χρόνο και συνειδητοποίησα πως η μπλογκόσφαιρα ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ να κινείται κανονικότατα χωρίς εμένα. Τι θράσσος. Πως τολμάτε όλοι σας, πραγματικά.

Πλησιάζει η εξεταστική για άλλη μια φορά, αλλά αυτή τη φορά την αντικρίζω έχοντας στην πλάτη μου μονοψήφιο αριθμό μαθημάτων. Το λες και ανακούφιση. Τώρα τελευταία έχω αρχίσει δειλά - δειλά να πιστεύω πως μπορώ πράγματι να πάρω πτυχίο. Δεν μου είχε ξανασυμβεί αυτό.

Την Παρασκεύη γιορτάζω μαζί με το υπόλοιπο 1/3 του ελληνικού πληθυσμού. και βαριέμαι αφάνταστα να κάνω το οτιδήποτε, αλλά θα φτιάξω γλυκό και θα το φάω όλο μόνη μου κι ας με πιάσει κόψιμο. Σιχτίρ. Μου τρώνε όλο το ταψί κάθε χρόνο.

Πρέπει να αγοράσω μία μικρή βιβλιοθήκη για να βγάλω τα βιβλία μου απ' την ντουλάπα και να μπορώ να τα επιδεικνύω και να κάνω την έξυπνη κλπ κλπ. Μόλις έκανα τσεκάρισμα στη λέξη «επιδεικνύω» για να δω αν την έγραψα σωστά. Την έγραψα σωστά. In your face, bitches!

Τον τελευταίο χρόνο που έχω χαθεί από εδώ πλέω σε μια θάλασσα αβεβαιότητας και αμφιβολίας, αλλά τώρα τελευταία το τοπίο έχει αρχίσει να ξεκαθαρίζει και έχω αρχίσει να νιώθω αισιόδοξη (θου Κύριε!)

See y' all later!

Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Χρόνια πολλά Πεννού, ό,τι επιθυμείς! Άντε και καλό πτυχίο σιγά σιγά :-)
Κ.Σ.
Ο χρήστης JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε…
♫══♫══♫══♫ ♫══♫══♫══♫ ♫══♫══♫══♫ ♫═.♫══♫══♫══♫ (●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)Καιρο ειχα να περασω απο τη μπλοκογειτονια ,αλλα τωρα ηρθα αφηνοντας τις καλυτερες ευχες μου για ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ και ΚΑΛΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ!!Να εισαι παντα καλα και να βρισκω ανοιχτο το σπιτικο σου!!♫══♫══♫══♫ ♫══♫══♫══♫ ♫══♫══♫══♫ ♫═.♫══♫══♫══♫ (●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)Χρονια σου πολλα με καθυστερηση!!!
Ο χρήστης Thunder είπε…
Νωρις τα ειδα τα σχολια σας!!! Ευχαριστω ΚΑΙ ευχαριστω :D

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μακάρι να μην με ενοχλούσες,

μακάρι να έμενες πιστός στην επιλογή σου και να με άφηνες στην ησυχία μου. Έχω εκατό πράγματα στο κεφάλι μου, έχω και τα σκατά τα δικά σου. Να τα διαχειριστείς μόνος σου, παρακαλώ. Ή με τον άνθρωπό σου. Έχεις άνθρωπο. Δεν είμαι εγώ αυτός ο άνθρωπος. Δική σου επιλογή να μην είμαι εγώ αυτός ο άνθρωπος. Τέλος πάντων, να 'χαμε να λέγαμε. Διάβαζα το ημερολόγιο απ' το 2018 και έχω κάνει απίστευτη εξέλιξη στα πάντα, εκτός από εσένα. Αυτά που με απασχολούσαν τότε, με απασχολούν και σήμερα, εκατό χρόνια μετά. Κάπου ένα ώπα φιλαράκι, δεν γίνεται να συνεχιστεί αυτό. Και άλλες φορές το έχω πει αυτό, αμέτρητες φορές, αλλά πλέον έχω τόσο θυμό μέσα μου που δεν μπορούν να με κάνουν καλά δυο κουβέντες. Το όλα ή τίποτα το εννοώ ακόμα, απλά αυτή τη στιγμή ο θυμός που έχω ξεπερνάει τη στεναχώρια μου σε ποσότητα οπότε μπορώ να το κάνω όντως πράξη. Δεν θέλω τίποτα, ούτε καλημέρες, ούτε τραγούδια, ούτε όμορφα λόγια. Χόρτασα από όμορφα λόγια και αποτέλεσμα μηδέν. Και τα τραγούδια έχεις πού να τα στείλ...

Θα το 'θελα πολύ

να γράψεις κάπου αυτούς τους τόμους και να τους δω. Είναι ωραίο να μοιραζόμαστε σκέψεις. Και θα είναι και δίκαιο, εσύ έχεις εισιτήριο διαρκείας στο μυαλό μου. Όσο και να έχω μια γνώση για τα συναισθήματά σου, έχει μία κάποια γοητεία ο γραπτός λόγος που δεν μπορώ να εξηγήσω. Δίνει υπόσταση στις λέξεις. Θα με χαροποιούσε πολύ. Επίσης περιμένω (ανεξάρτητα από την κατάληξη) τη στιγμή που θα γιατρέψουμε πληγές βήμα βήμα. Σαν έναν εξαγνισμό, δες το έτσι αν θες. Μόνο αγάπη και ηρεμία, μάτια μου. Αυτά θέλω. Τα έχω πληρώσει προκαταβολικά, μένει να μου δώσουν το εισιτήριο στο ταμείο.

Το μαξιλάρι

μυρίζει σαν εσένα, αλλά το μύρισα μόνο τρεις φορές. Τόσες επέτρεψα στον εαυτό μου. Ίσα για να εντυπώσω την ανάμνηση στη μνήμη μου, ίσα να πληγώσω το μυαλό μου λίγο ακόμα. Και μετά έδωσα να το μυρίσουν κι άλλοι, και τους λέω "να, δείτε, αυτή είναι η αύρα του ανθρώπου μου" αλλά μου λένε ότι δεν μυρίζουν τίποτα και ότι δεν έχω πια άνθρωπο.  Αλλά εγώ μέσα μου νιώθω λες και ζω μέσα σε ένα κακό όνειρο και απλά κάνω υπομονή να ξυπνήσω αλλά δεν ξυπνάω ποτέ και τελικά δεν είναι μόνο μέσα στο κεφάλι μου όλο αυτό και πονάω και φοβάμαι αλλά δεν φοβάμαι πια. Και δεν πονάω πια. Και δεν νιώθω πια.