να είναι το σπίτι σου; Να τον βλέπεις και να σου βγαίνει η ζεστασιά και η ανακούφιση που μοιάζει με το να ξεκλειδώνεις την εξώπορτά σου μετά από μια κουραστική μέρα, να βγάζεις τα παπούτσια σου και να νιώθεις την ηρεμία να σε κατακλύζει; Να μπαίνεις στην αγκαλιά αυτού του ανθρώπου και να σε τυλίγει η μυρωδιά του, να νιώθεις τα μπράτσα του γύρω σου σαν ασπίδα, να μεταφέρεσαι ξαφνικά κάμποσα χρόνια πίσω, τότε που ένα απλό άγγιγμα έμοιαζε να πετάει σπίθες σαν κομμένο, ηλεκτροφόρο καλώδιο. Να ακούς τη φωνή του και να χώνεται σαν αεράκι σε κάθε κρυφή γωνιά του μυαλού σου. Το κάθε χάδι να είναι η πιο γλυκιά ανατριχίλα, το κάθε φιλί ένα μεγάλο "καλησπέρα, καλωσήρθες για άλλη μια μέρα" που ακούτε μόνο εσείς οι δύο. Και να σε γαργαλάει ταυτόχρονα το μέσα σου από την ανυπομονησία, λες και κατάπιες ένα μάτσο πολύχρωμες πεταλούδες.
"Καλώς σε βρήκα".
Σχόλια