Υπερβολικά ενθουσιασμένη για να βγάλω νόημα.

Μια ζωή να πηγαίνουμε κόντρα στους άλλους στην Ελλάδα. Όλη η Ευρώπη έχει ντυθεί στα λευκά, κι εμείς εδώ λες κι έχουμε Σεπτέμβρη. Θέλω να τουρτουρίσω, να κουκουλωθώ, να χουχουλιάσω, πώς το λένε ρε παιδάκι μου; Είμαι παιδί του χειμώνα, υποθέτω. Ιδού και η απόδειξη: φέτος το καλοκαίρι έκανα μόνο ένα μπάνιο με το ζόρι. Του χρόνου θα κυκλοφορώ με το άσπρο αντηλιακό στη μύτη και μακρυμάνικα σαν τους Εγγλέζους.

Έρχονται τα Χριστούγεννα, λέει! Τι δέντρο να στολίσω όταν ανοίγω το παράθυρο απ' τη ζέστη; Που λέει ο λόγος, δεν είναι και καλοκαίρι, μην το ξεφτιλίσουμε. Το θέμα όμως είναι ότι πέρσυ κρύωνα όταν το άνοιγα και φέτος δεν κρυώνω. Γιατί δεν κρυώνω; Άμα ήθελα ζέστη, μετακόμιζα Αυστραλία!

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή με πιάνει ένας ενθουσιασμός. Έβλεπα τις προάλλες μια διαφήμιση με την προίκα της Barbie. Α! Θυμήθηκα ένα ανέκδοτο! Μπα, άστο. Τέλος πάντων, μ' έπιασε μία ακατανίκητη επιθυμία να αγοράσω ότι έχει βγει στην αγορά με το αυτοκόλλητο «Barbie» πάνω του. Μαζί και τον Ken. Τώρα που είπα Ken, όταν ήμουν μικρή, αναρωτιόμουν γιατί δεν είχαν πουλάκια οι κούκλες. Λευτεριά στις κούκλες! Από 'δω και πέρα όλες οι κούκλες με πουλάκια!

Φέτος πρέπει ν' αγοράσουμε λίγες μπάλες και φωτάκια. Έχουμε ήδη μια φάτνη ξύλινη με κάτι σαν χορτάρι κολλημένο πάνω και πήλινα ανθρωπάκια. Τα ανθρωπάκια δεν είναι κολλημένα στη βάση, οπότε ακόμα και σήμερα μπορεί να με πετύχει κανείς μπρούμυτα χωμένη κάτω απ' το δέντρο να αλλάζω θέση στον Ιωσήφ, τους μάγους και το κατσίκι.

Είναι εμφανές ότι πλησιάζουν γιορτές.