χορεύουν στο μυαλό μου σαν τις χρωματιστές κορδέλες που χρησιμοποιούν σε ανσάμπλ ρυθμικής γυμναστικής. Παίζει να έχω μέχρι πέντε κορδέλες ταυτόχρονα κάθε φορά, φυσικά πάντα σε μια τέλεια εκτελεσμένη χορογραφία. Για μένα λέμε, άλλωστε. Ονειροπολώ χαζεύοντας τον τρόπο που ανακατεύονται τα χρώματα μεταξύ τους. Και μόλις μια χορογραφία πιάσει το απόλυτο δεκάρι από την κριτική επιτροπή, σημαίνει ότι ο στόχος έχει επιτευχθεί. Το όνειρο έχει γίνει πρώτα στόχος, και μετά πραγματικότητα. Τότε βρίσκω καινούργιες κορδέλες, ξεκινάω πάλι απ' την αρχή την εκμάθηση της νέας χορογραφίας.
Αυτή τη στιγμή οι κορδέλες είναι τέσσερις. Η χορογραφία σε αυτές τις τέσσερις κοντεύει να τελειοποιηθεί. Υπάρχει και μία πέμπτη στον πάγκο, βέβαια, αλλά εκείνη δεν μπορώ να την εντάξω μόνη μου στο πρόγραμμα, μόνο τις δικές σου οδηγίες ακούει. Θα ήταν τόσο όμορφο θέαμα αν συμμετείχε κι εκείνη, ξέρεις.
Σχόλια