Τετάρτη, 3 Νοεμβρίου 2010

Καλλιτεχνικές ανησυχίες

Στην πλειοψηφία των μικρών παιδιών αρέσει να παίρνουν ένα μάτσο μπογιές και να τα κάνουν όλα μαντάρα.

Εμένα ποτέ δεν μ' ενθουσίαζε η ζωγραφική. Πάντα ένιωθα λες και ήμουν υποχρεωμένη να δείχνω ενθουσιασμένη κάθε φορά που έλεγε ο δάσκαλος "πιάστε τους μαρκαδόρους σας. Αυτή η ώρα είναι ελεύθερη". Ανησυχούσα. Γιατί δεν ήμουν σαν τους συμμαθητές μου που πέταγαν τη σκούφια τους;

Το πρόβλημά μου ήταν ότι πάντα έχω μεγάλες προσδοκίες απ' τον εαυτό μου. Ήθελα μόλις θα πιάσω το μολύβι να δημιουργήσω κάτι επιπέδου Πικάσο, το λιγότερο. Επειδή μου αρέσει να με θαυμάζουν και να είναι όλα τα φώτα στραμμένα πάνω μου, υποθέτω.

Ίσως πάλι έφταιγε το πολύ Art Attack. Ο συμπαθέστατος κύριος ονόματι Neil Buchanan τα έκανε όλα να μοιάζουν τόσο απλά, που μετά από κάθε εκπομπή με έκανε να θέλω κι εγώ να ξεδιπλώσω τα κρυφά μου καλλιτεχνικά ταλέντα. Και το αποτέλεσμα: "Κάτι" που να μοιάζει με θύμα πυρηνικής έκρηξης.

Σε μισώ, συμπαθέστατε κύριε ονόματι Neil Buchanan. Με έκανες να περάσω σχεδόν όλη την παιδική μου ηλικία νοιώθοντας σαν κάνα χαζό και άταρο που δεν ξέρει να φτιάξει ούτε έναν ήλιο. Τουλάχιστον έχω μάθει να ζωγραφίζω αυτό. Άμα στο στείλω, θα το κορνιζάρεις;

5 σχόλια:

Alexandra είπε...

Εγω μόνο καρδούλες ξέρω να φτιάχνω! Και σε εμένα δεν άρεσε η ζωγραφική ποτέ! Οσο για το Art Attack...ήταν καταπληκτικά όλα όσα έφτιαχνε ο Neil και το αγαλμάτινο κεφάλι!:P

Thunder είπε...

το θυμασαι κι εσυ, ε..; νομιζα οτι μονο εενα μου 'χε μεινει μετα απο τοσα χρονια! :Ρ

εγω το μονο που ξερω να κανω ειναι ηλιοβασιλεμα και γκραφιτι :Ρ

Alexandra είπε...

Μια χαρά!!! Xexnietai o Neil? :P
Mexri kai th mousikh stous titlous arxhs thymamai! :) 90's forever! :P

Thunder είπε...

κριμα που σταματησαν να το δειχνουν.. το χα πετυχει πριν απο κανα 5αρι χρονια, το βαζε το μεγκα κατα τις 5 το πρωι :Ρ

Crazy Bizarre Woman είπε...

Τον κυριούλη τον θυμάμαι κ εγώ. Κ επίσης, τον μισώ κ εγώ για τον ίδιο λόγο που τον μισείς κ εσύ! :Ρ