Θα ψοφήσουμε όλοι σαν τα ποντίκια!

Τις προάλλες ένιωσα την ανάγκη να βασανίσω τον εαυτό μου -θέλοντας ταυτόχρονα να νοιώσω σαν ένας πολύ σοβαρός και υπεύθυνος ενήλικας, οπότε αποφάσισα να βάλω να δω ειδήσεις στο μεγάλο κανάλι. Μετά από κάνα μισάωρο ακατάσχετης παπαρολογίας, ανακάλυψα -λοιπόν- ότι η Ελλάδα είναι στα όρια της φτώχειας, μας λυπούνται οι Ευρωπαίοι λες και είμαστε οι φτωχοί συγγενείς και σε λίγο θα βγούμε στους δρόμους για ελεημοσύνη. Το στυλ της ελεημοσύνης που να θυμίζει τους ζητιάνους στις ιστορικές ταινίες για τη Γαλλία στα χρόνια του Λουδοβίκου. Κρίμα, πάει η προίκα μου.

Μόλις έκλεισα την τηλεόραση και έκατσα να το φιλοσοφήσω λιγάκι, συμπέρανα τα εξής: Πρώτον, πρέπει οπωσδήποτε να γράψω ένα ποστ γι' αυτό το θέμα! Και δεύτερον, άμα καθόμουν και έβλεπα ειδήσεις το πολύ μια φορά τη βδομάδα, θα είχα πάθει κατάθλιψη. Ας κουλάρουν λιγάκι όλοι αυτοί οι δημοσιογράφοι και οι αναλυτές. Σε λίγο θα βγουν να πουν ότι δεν έχουμε λεφτά ούτε για ένα πιάτο φαΐ. Είναι γελοίο. Το παίζουν ότι έχουν "καταλάβει" την κρίση, αλλά με όλες τις βλακείες που τσαμπουνάνε, μάλλον το αντίθετο συμβαίνει. Αμφιβάλλω αν έκοψε τη συνδρομή της στο γυμναστήριο η αγαπητή Όλγα, επειδή δεν την φτάνουν τα λεφτά. Ή -Θεός φυλάξει- τη συνδρομή του Ekali Club! Για όλους αυτούς, η "οικονομική κρίση" πρέπει να 'ναι κάτι σαν μια αόριστη φήμη που πλανάται στον αέρα.

Εγώ προσωπικά ανήκω σε μια μέτριας τάξεως οικογένεια, και -δε λέω- τα πράγματα είναι δύσκολα. Οι έξοδοι είναι μετρημένες και τα λεφτά λίγα. Θυμάμαι στο λύκειο το χαρτζιλίκι μου και με πιάνει η νοσταλγία. Ούτε δίπλωμα δεν έχω πάει να βγάλω. Είδατε που τα 'χουν φτάσει τα διπλώματα οδήγησης οι κερατάδες; Θες κάνα χιλιάρικο! Αλλά -πέρα απ' τις έξτρα "πολυτέλειες", η ζωή μου παραμένει το ίδιο βαρετή. Ούτε εξώσεις, ούτε κατασχέσεις. Τι να γίνει; Δυστυχώς μπορώ να πάω σινεμά ή για καφέ μόνο μια φορά τη βδομάδα. Και έχω γίνει και λίγο τσιγκούνα, κιόλας. Θα ζήσω, όμως.

Έτυχε να πετύχω ένα δελτίο ειδήσεων που έκανε αναμετάδοση άλλων ξένων δελτίων ειδήσεων που αφορούσαν την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας. Έξω -αν κατάλαβα καλά- πρέπει να νομίζουν ότι πεθαίνουμε της πείνας και κοιμόμαστε σε χαρτόκουτα, καθώς μας χτυπάει αδυσώπητα το ανεμοβρόχι. Και ποιος φταίει; Η ελληνική τηλεόραση. Δυστυχώς, μέχρι να βρεθεί ένα νέο είδος θανατηφόρας γρίπης, να βγάλει το Απαγορευμένο ΙΙ η Τζούλια μαζί με δική της μάρκα σαμπάνιας και να παραιτηθεί ο Γιωργάκης, δεν θα έχουν με τι ν' ασχοληθούν οι άνθρωποι, οπότε το 'χουν ρίξει στην κρίση. Υπομονή -λοιπόν- μέχρι την επόμενη πανδημία! Άντε, γιατί βαρέθηκα όλο τα ίδια και τα ίδια. Χμμ... Τώρα που το σκέφτομαι, μου 'ρθε ιδέα για νέο ποστ...


Credit στη Νίκη... Όπως σου 'πα και πριν, φτιάξε δικό σου blog! Θα βγει γαμάτο! :D