Να γιατί πρέπει ν' αρχίσω τους καφέδες

Μετά από αρκετές μέρες χωρίς ποστ, είχε αρχίσει να με πιάνει ο γνωστός πανικός μου. Έχω στα πρόχειρά μου ένα ποστ όπου θα έγραφα την ψύχωσή μου με το σινεμά και τις ταινίες γενικότερα, αλλά δεν έχω καταφέρει να το γράψω όπως θέλω ακόμα. Ώσπου, ο Μπαμπάς Νίκος με λυπήθηκε!

Χθες το πρωί κατά τις 6 άνοιξα τα μάτια μου μετά από ένα καλό κούνημα. Μπροστά μου είδα τον Μπαμπά Νίκο να μου λέει ασυναρτησίες. Στην αρχή νόμιζα ότι κάτι ήθελε να δω στη φάρμα, γιατί "όλα τα βγάζουν στα εγγλέζικα και αυτό το κουμπί δεν το καταλαβαίνω γιατί δεν έχει πάνω του ούτε φτυάρι, ούτε τρακτέρ". Εγώ, σιγά μην σηκωνόμουν απ' το κρεβάτι για τέτοιο λόγο! Αλλά μετά από κάνα τρίλεπτο, το νόημα που έβγαλα εγώ ήταν ότι κάτι έδειχνε ο υπολογιστής και δεν άνοιγε "κανονικά". Σηκώνομαι εγώ λοιπόν σαν ζόμπι, πάω στο γραφείο του και βλέπω αυτό. Ε, σιγά τα λάχανα! Το κουμπάκι πατάς και τελείωσε!

Μόλις όμως είδα αυτό, κάτι μέσα μου έκανε κλικ, ξύπνησα επιτέλους, θυμήθηκα κάτι άκυρα μαθήματα στο ECDL και μ' έπιασε πανικός! ΤΙ είχα κάνει; Έκατσα και πάτησα να εκτελεστεί κάτι που ήταν σίγουρα ιός! Ένιωσα λες και είχα τραβήξει την περόνη χειροβομβίδας. Απ' τον πανικό μου, έκλεισα τον υπολογιστή και μετά τον ξανάνοιξα, προσεύχοντας ταυτόχρονα ότι δεν θα άκουγα μόλις ξημέρωνε για τα καλά τις κατάρες του οικογενειακού τεχνικού μας. Να 'ναι καλά ο άνθρωπος! Πιο συχνούς πελάτες από μας δεν παίζει να 'χει!

Ενώ συνήθως είμαι απίστευτα γκαντέμω (τώρα ξέρουν οι Χανιώτες γιατί έβρεχε καταρρακτωδώς την προηγούμενη βδομάδα), με λυπήθηκε ο Ύψιστος και κατάφερα να τον σβήσω. Καλά, περιττό να πω ότι ένιωσα πολύ τεχνικός, programmer, χάκερ και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Εν τω μεταξύ, στα μάτια του πατέρα μου πρέπει να έμοιαζα με σωτήρα, μιας και τον γλίτωσα κι αυτόν απ' τον εξάψαλμο του τεχνικού μας. Νοιώθω σαν μια ακόμα Μητέρα Τερέζα, και έχω αναδειχθεί στον επίσημο τεχνικό του σογιού!