<Εισαγωγή ευφάνταστου τίτλου>

Έζησα την πρώτη απώλεια δοντιού στο χωριό του μπαμπά μου. Το κακόμοιρο το δοντάκι κουνιόταν ελάχιστα, αλλά έπεσε στα χέρια της Θείας Βάσως και -ήθελε δεν ήθελε- υποχώρησε. Παρ' ότι ήμουν αρκετά μικρή, θυμάμαι χαρακτηριστικά που βγήκαμε στην αυλή και το πέταξε με φόρα στη σκεπή. Δεν ξέρω το λόγο.

Σε κάποιες χώρες έξω υπάρχει η νεράιδα του δοντιού. Αφήνεις το πεσμένο δόντι κάτω απ' το μαξιλάρι, και η νεράιδα σου το ανταλλάσσει με λεφτά. Αυτό είναι άδικο! Θέλω το ακριβές αντίτιμο που αναλογεί στον αριθμό δοντιών που 'χω χάσει, με τόκο επειδή έχουν περάσει τόσα χρόνια, συν την αποζημίωση για ψυχική οδύνη που υπέστην όταν έσπασα τα δύο μπροστινά!

Έχουν αρχίσει και με πονάνε τα ούλα μου εκεί που είναι οι φρονιμίτες. Θέλω να έρθει έστω ένας άνθρωπος και να μου πει ποια ακριβώς είναι η χρησιμότητα αυτών των τεσσάρων δοντιών. Πήγα να γράψω ότι οι φρονιμίτες είναι το δεύτερο πιο άχρηστο κομμάτι του ανθρώπινου σώματος μετά τη σκωληκοειδή απόφυση, αλλά έπεσα πάνω σε αυτό.

Να τι μαθαίνει κανείς με το googlάρισμα! Τώρα που το σκέφτομαι πιο πολλά έχω μάθει από τυχαίες αναζητήσεις τύπου «κάνω κλικ σε ό,τι μου γυαλίσει και καταλήγω σε υπερφόρτωση του εγκεφαλικού συστήματος δύο ώρες μετά», παρά από σχολικά βιβλία, εγκυκλοπαίδειες κ.τ.λ.

Θαυμάζω τους ανθρώπους που μπορούν να ξεκινάνε με ένα θέμα και να παραμένουν σ' αυτό χωρίς ν' ανοίγουν 1.000.000 παρενθέσεις στο ενδιάμεσο.